دو چوکی

          یک میز

         دو گیلاس قهوه

         من و قلم

         یک کاغذ

         از روی گیلاس قهوه

         رسم می کنم

         تو را بی خیال

         ساعت هشت شب

         قهوه چی صدا می زند

         چیله بسته می شود

         کارات را تمام کن!

         به مو هایت تاب نداده ام

         تاب می دهم ورق را

         می گذارم در جیب

         می روم

         کار ام تمام شده ست!