تبليغاتX
آنسوی دشت

آنسوی دشت

هرچه باداباد!

 

                                           یادی از خاطره ها

                             یادهای سال هایم جملگی از یاد رفت

                             از گلستان بلبل وهم ناله و فریاد رفت

                             سینه ی سرد زمین داند نوای درددل

                             شدت طوفان پاییز بر من ناشاد رفت

                             ماه وروز ازمن رمیده همچو آهوی ختن

                             یا عقاب وحشی ای که طعمه ی صیاد رفت

                           عقده ی دل ره نبگشاید به الفاظ سه حرف

                           این ترنم با تسلی از سر معیاد رفت

                          خیر باشد دوستان از من جدایی می کنید

                           گرمی امید دل از خانه ی آباد رفت

                           اشک چشم "فاضل"از سرما به یخ تبدیل گشت

                           چندی با طوفان در انداخت مدتی با باد رفت

+نوشته شده در Sun 14 Jan 2007ساعت3:44 بعد از ظهرتوسط ذکی فاضل | |