اگر شاعر میبودم

گاهی شوق شاعر شدن به سرم می زند

اما از خود می پرسم

همت ناصر خسرو

ریا ضت فردوسی

جرئت مولانا

و فصاحت حافظ

از کدام این ها بهره داری؟ همه را میشنا سم

پس اگر شاعر نمی توانم بود

شاعرانه میگویم

اگر شاعر می بودم

زندگی را در رویا نمی دیدم

یا اگر شاعر میبودم

همچو مولانا شاید

همه از آفتاب می گفتم

اگر شاعر می بودم

با همسفر های هفت هزار ساله

خیام

همنوا می شدم

و تادره ای یمگان

ناصر خسرو

پا برهنه می دویدم

شاید تقدیر چنین است

که شاعر نیستم

تا دست های حافظ را

در غزل هایش

ببوسم

اگر شاعر می بودم

مرا در زندگی غمی نبود

و با گرز و کمند و شمشیر

فردوسی

به جنگ زندگی می رفتم

ولی افسوس...